خودشناسی کودکانه پسرم!

مامان فاطی: آفرین پسرخوبم! ببین چقدر بزرگ شدی!... به این خوبی می تونی غذای خودت رو بخوری...

امیرپارسا: نه!                                                 

باباعلی: یعنی چی نه؟!

امیرپارسا از سر میز غذا بلند می شود و بدو بدوکنان به سمت آشپزخانه می دود و خود را به ظرفشویی می رساند... دستش را به سمت شیر آب می کشد...

امیرپارسا: می بینی! ... می بینی کوچیکم!... دستم نمی رسه!... من هنوز کوچیکم!

خودشناسی پسرکم -امیر- شاید کودکانه باشد ولی بالفطره یک خصیصه بزرگ انسانی و تامل برانگیز است... خصیصه ای که بسیاری از ما آدمهای بزرگ از داشتنش محرومیم...

بنظر شما خیلی از ما انسانهای به زعم خود بزرگ!... با این قد و قامت کوتاه... "دستمان به کجای این خلقت عظیم می رسد" که گاهاً خود را آنقدر توانا فرض می نماییم که جامه عصیان و اقتدار! بر تن کرده ... داعیه الوهیت و خدایی در سر می پرورانیم؟...  

 

/ 13 نظر / 20 بازدید
نمایش نظرات قبلی
رضا

با سلام و انسان را با فخر و تکبر و ... چه مناسبت است که! اولش نطفه ای بدبو و آخرش لاشه ای مردار متعفن است... و شاید فکر می کنیم که قدم زدن با غرور و تکبر، کوهها از جای برکنده خواهند شد!! و چه تشبیه زیبائی در قرآن آمده است: "ان الانسان لفی خسر..."

رضا

جامه عصیان و اقتدار! بهتر بود عبارت "جامه عصیان و تکبر" یا "جامه عصیان و نخوت" بکار برده می شد! البته اقتدار به یک معنا و مفهوم ، ممکن است خوب باشد!! ( اقتدار فرهنگی و اقتدار سیاسی و اقتدار اجتماعی و ... خوب هستند!!) البته ببخشید! نظر شما محترم است و با نگاه شما به موضوع، ممکن است حق با شما باشد.

رضا

میل من سوی وصال و قصد او سوی فراق! ترک کام خود گرفتم تا برآید کام دوست حافظ اندر درد او می سوز و بی درمان بساز زانکه درمانی ندارد ، درد بی آرام دوست

دکمه

یعنی من عاشقِ امیر پارسا شدم.... [نیشخند]

عمه

سلام...علاوه برخودشناسی واقعیت موجود راخوب تشخیص داده .خداحفظش کنه.آرزوی کودکانه اش رسیدن به شیرآب[لبخند]

اکرم

به نظر من کسانی که کودکی بد و پر آسیبی داشته اند و دچار لطمه ها ی روحی و روانی شده اند در بزرگسالی بدلیل این عقده های درونی تبدبل به انسانهای خود شیفته ای میشوند که مهار ناپذیر و لجام گسیخته اند و معمولا جنایتکارترین و قدرت طلب ترین آدما در بین همین آدمان وقتی بیوگرافی اونارو میخونیم به این نتیجه میرسیم ...هیتلر ،صدام ...ووو انسانهای حقیری که چون بزرگ بودند ولی بزرگوار نه جهان را به آتش و خون کشیدند و خوشبختانه رفتند....اگر بیماری و مرگ و حتی عجز انسان در مقابل یه پشه نبود چه هاهاهاها میشد...[مغرور][شیطان]

دکمه

همه فهمیدن من عاشقِ فرفری هستم... [نیشخند]

دکمه

خودِ خودشِ همونی که من میخواستم... امیر پارسا رو میگم... اینقذه دوست دارم بچه م موهاش فرفری بشه... [نیشخند] نشه می زنمش [نیشخند]

shohre

تشبیه بسیار زیبایی است ودر حین حال آموزنده و متذکرانه. لذت بردم

خدایا شکرت

هزار ماشاا...، خدا براتون حفظ کنه این پسر فهمیده و بانمکو. و البته نکته ای که شما از این مساله آموختین، بسیار عمیق بود. [گل]