وصیتنامه من...

اما یکدفعه دستم که برروی کیبورد لپ تاپم آمد تا یک پست جدید برای وبلاگم بنویسم، ناخودآگاه نوشتم "وصیتنامه من..." ابتدا می خواستم یک پست با عنوان "سفرهوایی من" بگذارم... با توضیح اینکه، هربار که این پرنده آهنین می خواهد از زمین بلند شود تا زمانی که می نشیند، یک جورایی خودم را جزء آمار زمینی ها بحساب نمی آورم ... یکجورایی فکر می کنم آخرین لحظات عمرم هست... خودم را بیش از پیش به مرگ نزدیک می بینم ... این ها را می خواستم بنویسم..

اما الان می خواهم فی البداهه چند تا وصیت کنم ...

اول در رابطه با عشقم ...

عزیزم خودت آگاهی از سر درون من و من از صبر بسیار تو ... از اینکه تو را آزردم شرمسارم... تمام آنچه دارم متعلق به توست... امیدوارم که وقت رفتنم آنقدر داشته باشم که سرافکنده نیاز شما نباشم...

حلالم کن برای آنچیزهایی که برایت فراهم نکردم، من تو را دوست داشته و خواهم داشت ... من برایت دعای خیر می کنم... به روزگارم "با توبودن" رنگ و جلا بخشید و قدمهایم در کنار تو مطمئن و مصمم شد... همسر خوبم مرا حلال کن... از آنچه که گفتم و آنچه نگفتم... آنجا که آمدم، آنجا که برایت نیامدم... از تمام کمبودها و کاستی ها...

عزیزم! خانمم... پسرمان یا بهتر بگویم فرزندانمان! یادگاران زندگی مشترکمان هستند... امیرپارسا تمام هستی من است... گل زیبا و دوست داشتنی من! پسرک شیرین زبان و احساساتی و بامحبتم ... عزیزم او و آنها را به تو می سپارم...

از امانتم که در وجودت همچنان نگهداری می کنی، حفاظت کن و او را نیز همانند پسرمان عزیز بدار...

همسرم عزیزم! این اواخر بدلیل مشغله من و البته بیشتر سهل انگاری اینجانب و کارهای زیادت، کمتر پیش آمد که خوب با یکدیگر حرف بزنیم... من صدایت را بیشتر از هرچیز در این دنیا دوست دارم... مرا ببخش بابت همه کمی ها و کاستی هایم...

عزیزم خودت می دانی که خانه و باغ و زمین و ویلا ندارم... اتومبیل آنچنانی و پول تلمبار شده بانکی هم ندارم (البته در این سحرگاهی که برایت می نویسم) اما دلی دارم که همیشه دوستت خواهد داشت... ارث بزرگی که من برایت می گذارم عشقم به توست که برایت به یادگار خواهم گذاشت... از یادگارم به خوبی نگهداری کن!

همسرم! میدانی که مادرت را خیلی دوست دارم و ازوجود این حس هم باخبری... به او محبت کن و از این پس بیشتر به او عشق بورز!

خانمم! روزگارت خوش و کامت شیرین باد... دوستت دارم ...

 

/ 1 نظر / 6 بازدید
...!!!

به نظرم ایده ی خیلی جذاب و جدیدیه حداقل واسه کسی با داشتن شرایطی مثل شما که به قول خودتون الان سر تون گرم یه عالمه مشغله ی ریز و درشته و مهم اینکه منتظر به دنیا اومدن فرزندتون هستید و مهم تر از همه ی اینا این عشقی که بین شما و همسرتون هست این شهامتو به شما داده که وصیت نامه بنویسید اغلب آدما وقتی که حسابی کاراشونو انجام دادن و دیگه چیزی از قلم ننداخته بودن تازه میرن سراغ وصیت نامه که معمولا هم عمرشون کفاف نمیده و ...... و خوش به حال همسرتون که اینجوری دوسش دارید..... انشالله عمر با عزت و بلند داشته باشید