ای آقای واعظ تکلیف مرا روشن کن!

به مناسبت نزدیک شدن اربعین حسینی

 

روزگار ما زمانه عجیبی است... از آن وقت که به یاد دارم از حسنات حسین گفته اند و بر طاغوت یزید تاخته اند... حسین قبله آزادگان و یزید مظهر فاسدان...

این حسین است که دستمال ها را هر از چندگاهی از جیب های برادران محترم صاحب منصب در می آورد و از آنها اشک می ستاند... همه به قداست حسین و راهش اذعان دارند و جوان غلام و میانه غلام و پیرغلام حضرتش خود را قلمداد کرده و به رهروی آن امام توصیه...

این حسین کیست؟ ای آقای محترم برایم معرفی اش کن! به رغم بارها و بارها که از بلندگوهای مختلفت شنیده ام باز دوست دارم یکبار دیگر برایم معرفی اش کنی...

این حسینت مظهر چیست؟ پیامش چیست؟ حرکتش برای چه بوده و برای چه جان داده است؟ آیا تمام ماندگاری وی سوای از شهامتش بوده است؟ مگر نه قائلید به داشتن یک پیام اجتماعی از عاشورا؟

ای واعظ! بی پرده به من رهرو بگو که چه الگویی باید از این اسطوره تاریخی بگیرم... دوست دارم یکبار دیگر بشنوم...

فریادحسین... آزادگی حسین... شهامت حسین... مگر اینها برجستگی های امام سوم من نیست و تو آن را حتی در کوره دهاتها تبلیغ نمی کنی؟

اگر قرار است اینها را بیاموزم پس ای برادر حاکمی که دستمال خیس می کنی در مجلس مولایت، اگر فردا جلوی درب وزارتخانه ات حقم را مطالبه کنم تو مانعم نمی شوی؟ آنموقع مطمئنی که حسین تو با حسین من یکی خواهدبود؟...

اگر داد بزنم بگویم این آقایان رشوه گیر که کارت هدیه اشان چند ده میلیونی است... پول شویان محترم و این آقایان مولتی میلیاردر که خود را بسیجی اقتصادی می نامند، سهم امام و امت را آیا پرداخته اند یا نه! جزء کدام لشکر تفسیر خواهم شد؟... در میان احرارم یا در میان کفار...

ای آقای واعظ تکلیف مرا مشخص کن! من آخر اگر حقم را بخواهم! در این زمانه حسینی به حساب می آیم یا یزیدی؟

/ 3 نظر / 22 بازدید
...!

امروز مدل آدما و حتی بعضا حکما طوری شده که اگر حرفی غیر از اونی که میخوان بزنی یا نظری مخالف با اونا و البته برنامه ریزی های به قول خودشون کلونشون بدیم حسابمون با کرام الکا تبین واساسا از نظر همه جوری شده که نظری رو قبول دارن که مطابق نظر خودشون باشه و یک نقطه جابجا نشه و درست وقتی که کسایی میخوان ازشون انتقاد کنن انگشتای اتهامشون سمت اونا میچرخه و کلا یه کاری میکنن که طرف از انتقاد که هیچ از .....منصرف شه طوری شده که ما فقط یه سری آدما رو میبینیم که تئوری وار خیلی خوب از امام حسین و پیام قیامش صحبت میکنن اما پای عمل که میرسه به جای یک پا دو پاشون بد جور لنگ میزنه اگر این آقایون پولدار به جای اینکه توی ایام شهادت و یا ولادت دیگ های غذای نذری شون رو از این سر محل تا ناکجا آباد بچینن و به جای اون یه کم از این پول های عزیزشون رو صرف فرهنگ سازی کنن البته اگر نیتشون فقط جلب رضایت خداست و با این کاراشون هدفشون جلب رضایت بنده ی خدا نیست عرض میکنم اون وقت حداقل یه کم از این مشکلات کاسته میشه!!!

خاطره

حق ؟!! روزگار غریبیست برادر ..