محک ذهنی 3

برای همگان به دفعات پیش آمده است، صاحب منصب و قدرتی را در تصاحب قدرت و رقابت و ولع کسب موقعیت سیاسی و یک جایگاه دولتی مورد نکوهش قرارداده باشیم...

در رقابت های انتخاباتی برای تصاحب یک صندلی در شورای شهر، نمایندگی مجلس و در مجلس بر سرریاست آن و در ورای آن در تصاحب صندلی بالاترین پست اجرایی کشور ... ریاست جمهوری ... و در تصاحب پستهایی دیگر که آدمها مترصد خالی شدن یک صندلی برای نشستن برروی آن خواهندبود، مورد طعنه قرار خواهیم داد ...

و حال یک محک ذهنی دیگر ...

خود را در یک سالن یک ایستگاه مترو و در میان خیل جمعیتی حاضر در آن فرض نمایید... قطاری که مدتی منتظرش بوده اید و از آن دوردستها آمدنش را لحظه شماری کرده اید، به یکباره وارد ایستگاه می شود...

برحسب اتفاق، "صندلی های خالی" را در واگنی مشاهده می کنید...

حال سوال این است ... شما در چنین لحظاتی به چه تکنیکی دست خواهید زد تا خود را در جلوی درب یک واگن با صندلیهای خالی قراردهید و چقدر برایتان اهمیت خواهد داشت تا پس از توقف کامل قطار و بازشدن درب آن، خود را به یک صندلی خالی برسانید و بجای دیگری برروی آن بنشینید؟...

چیزی که با این مثال واضح و نمایان نشان داده خواهدشد، این است که حداقل آنهایی که همه روزه بر سر تصاحب یک صندلی خالی برای طی مسافتی کوتاه بایکدیگر به شدت رقابت می کنند - و اصول اخلاقی و شخصیت انسانی را در این حین زیرپا قرار می دهند - نمی توانند به سادگی حس "قدرت طلبی"  صاحبان منصب را مورد انتقاد قراردهند...

خود را جای یک کاندید یا نامزد یا کسی که فرصت احراز موقعیتی و پستی ویژه را خواهد داشت قراردهید... شما اگر جای او بودید چه می کردید؟

/ 26 نظر / 27 بازدید
نمایش نظرات قبلی
پرنده مهاجر 2

سلام شاید ساده ترین راه فهمیدن این موضوع، قضاوت کردن دیگران باشه، بارها برای خودم پیش اومده که ناراحت شدم از کسانی که زود درموردم قضاوت میکنن اما خودمم متوجه شدم که گاهی پیش اومده که شخصی رو از روی ظاهرش قضاوت کردم و حتی صبر نکردم حرفی بزنه تا واقعا به شخصیت درونیش پی ببرم... نمیدونم چرا اما انگار این خصوصیت آدماست که چیزهایی رو برای دیگران بد میدونن که خودشون دقیقا همون کارها رو انجام میدن...

ashkan

Ensan dar har sharayeti bayad be esmi ke dare payband bashe ke hamun ensaniat bashe Man khodam barha tu vaziate metro gharar gereftam ama 1mored nashode be zur bekham savar sham ya digari ru tu feshar bezaram ya inke bekham zerangi konam tuye mansab gereftanam man ta hala tu mogheyatesh gharar nagereftam ama shayad trbghe mesali ke zadid unjam in ensaniato zire pa nazaram

دکمه

راستش، ایستادن رو ترجیح میدم به نشستن، حالا چه تو مترو و چه تو اتوبوس. نمی دونم چرا... البته اگه حالم خوب باشه :دی و هیچ وقت دوست ندارم جای ِ یک کاندید و ... باشم. مهم ترین دلیلش اینه که زندگی ِ با دغدغه های ِ اونارو دوست ندارم. می دونین، خیلی سخته، خیلی سخته انصاف تو همه ی زمینه ها داشته باشی. خیلی سخته شبا با خیالِ راحت بخوابی. چون جو ی که وجود داره، نمی ذاره آرمانی بمونی. من یک نفرم بینِ دریایی از مردم. ترجیح میدم کاری کنم که در حد توانم باشه. شاید چون تو یه خانواده ی سرشناسم اینجوری میگم. چون میبینم چقدر تلفن زنگ میخوره و دغدغه های ِ زیاد و خستگی... من آرامشم رو با چیزی عوض نمی کنم.

خدایا شکرت

[متفکر]چه مثال جالبی زدین برای درک احساس اونا، وگرنه من که هیچ جوره درکشون نمیکردم!

شهاب

agha ashkano ye ki begire.aslan be ghiyafash in harfa nemikhore alaki kelas goshte.malom nist to metro chand nafar zire dasto pash mordan

ashkan

Agha shahab shoma ru cheshe ma gharar dari Heyf ke eslam daso bale mano baste [گل][ماچ]

عباس

اين مشكلات ريشه در تربيت و فرهنگ افراد دارد .اين مشكل در تمامي اركان جامعه ما وجود دارد .حتي رسيدن به صف اول نماز رسيدن به ضريح اماكن زيارتي حفظ مكان هميشگي در صف نماز جماعت .اينا كه ديگه ماديات نيستن !!كه به روشهاي غيراخلاقي متوسل ميشن.حالا بايد گشت ديد كجاي كار مشكل دارد؟!!

عباس

شايد بگوييم قانونمندي جامعه اين مشكلات را حل ميكند .البته عوارض بداخلاقيها را كم ميكند اما ملاحظات شخصي و متانت اجتماعي يك مساله زوري و جبري نيست انسانها بايد در درون خود به اين ارزشها برسند.دين كه دستور به اين ارزشها ميدهد پس مشكل كار در كجاست كه بعضا عوام وبعضا خواص با توسل به بداخلاقي اهداف مادي ومعنوي خود را پيگيري ميكنند آيا استنباط آنها از دين اشتباه است؟!!اخلاق اجتماعي ميبايست از مرحله تربيت كودكان شروع شود تا در مرحله بزرگسالي ميوه آن جامعه اي باشد با انسانهاي با ادب و با آداب وفرهنگ اجتماعي .كه مكمل آن داشتن حكومتيست كه مديران آن از ميان همين كودكان با تربيت صحيح انتخاب ميشوند و روند رشد اخلاق اجتماعي به رشد كامل ميرسد .انشالله باميد آنروز.[گریه]

خاطره

سلام . پست جالبیه .. یعنی باید در موردش حسابی فکر کرد .. خیلی جاها خیلی آدمها از جمله خودم مراعات خیلی چیزا رو نمی کنیم .. شاید خیلی از اصول های اخلاقی وقتی خودمون مورد محک و آزمایش قرار بگیریم کمرنگ بشه..