روی خط زندگی
دلنوشته ها، خاطرات و تجربیات یک زندگی در حال انجام

محک ذهنی 3

برای همگان به دفعات پیش آمده است، صاحب منصب و قدرتی را در تصاحب قدرت و رقابت و ولع کسب موقعیت سیاسی و یک جایگاه دولتی مورد نکوهش قرارداده باشیم...

در رقابت های انتخاباتی برای تصاحب یک صندلی در شورای شهر، نمایندگی مجلس و در مجلس بر سرریاست آن و در ورای آن در تصاحب صندلی بالاترین پست اجرایی کشور ... ریاست جمهوری ... و در تصاحب پستهایی دیگر که آدمها مترصد خالی شدن یک صندلی برای نشستن برروی آن خواهندبود، مورد طعنه قرار خواهیم داد ...

و حال یک محک ذهنی دیگر ...

خود را در یک سالن یک ایستگاه مترو و در میان خیل جمعیتی حاضر در آن فرض نمایید... قطاری که مدتی منتظرش بوده اید و از آن دوردستها آمدنش را لحظه شماری کرده اید، به یکباره وارد ایستگاه می شود...

برحسب اتفاق، "صندلی های خالی" را در واگنی مشاهده می کنید...

حال سوال این است ... شما در چنین لحظاتی به چه تکنیکی دست خواهید زد تا خود را در جلوی درب یک واگن با صندلیهای خالی قراردهید و چقدر برایتان اهمیت خواهد داشت تا پس از توقف کامل قطار و بازشدن درب آن، خود را به یک صندلی خالی برسانید و بجای دیگری برروی آن بنشینید؟...

چیزی که با این مثال واضح و نمایان نشان داده خواهدشد، این است که حداقل آنهایی که همه روزه بر سر تصاحب یک صندلی خالی برای طی مسافتی کوتاه بایکدیگر به شدت رقابت می کنند - و اصول اخلاقی و شخصیت انسانی را در این حین زیرپا قرار می دهند - نمی توانند به سادگی حس "قدرت طلبی"  صاحبان منصب را مورد انتقاد قراردهند...

خود را جای یک کاندید یا نامزد یا کسی که فرصت احراز موقعیتی و پستی ویژه را خواهد داشت قراردهید... شما اگر جای او بودید چه می کردید؟

   + علی اصغر فاریابی ; ۱٠:٢٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱٢/۱٠
comment نظرات ()
علی اصغر فاریابی
نویسنده و کارگردان تلویزیون در عرصه مستند و فیلم کوتاه متولد 1360 از شهرقم.
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :